برم دارای خواص شیمیایی بسیار فعالی است که بین کلر و ید قرار دارد و تقریباً با همه عناصر واکنش داده و ترکیبات مربوطه را تشکیل می دهد. برم می تواند با تمام فلزات به جز فلزات گرانبها ترکیب شود و مقدار زیادی گرما آزاد کند.
واکنش اکسیداسیون: برم یک اکسید کننده قوی است و بسیاری از واکنش ها به دلیل خواص اکسید کننده قوی آن ایجاد می شود. در حضور رطوبت، دی اکسید گوگرد را می توان به اسید سولفوریک اکسید کرد و هیدروژن برومید تولید کرد. در محیط های قلیایی، ترکیبات نیتروژن مانند آمونیاک و اوره اکسیده می شوند و نیتروژن تشکیل می دهند.
این ماده با منیزیم، نقره، سرب و نیکل واکنش می دهد و لایه بیرونی برمید تشکیل می دهد که از واکنش بیشتر به داخل جلوگیری می کند. این لایه محافظ سرب را به یک ماده مفید حاوی برم تبدیل می کند. در فرآیند خوردگی فلزات برم، آب نقش مهمی ایفا می کند زیرا برم هیدروژن برومید و هیدروژن برومید اسید را هیدرولیز می کند. هنگامی که حجم آب کمتر از 40 درصد است، برم را می توان در ظروف نیکل حمل کرد. واکنش بین برم و آهن در طول فرآیند خشک کردن کند است، که می تواند یک لایه محافظ از برمید آهن را تشکیل دهد.
برم را می توان به راحتی به ترکیبات غیراشباع اضافه کرد، مانند تولید اتیلن دی بروماید، که در آن برم به اتیلن اضافه می شود و در نتیجه یک واکنش جایگزینی ایجاد می شود. واکنش جانشینی: هنگامی که برم با یک سیستم معطر تماس پیدا می کند، یک واکنش جایگزینی با خروج الکترون رخ می دهد. کاتالیزورهای رایج شامل یون های برمید، یون های کلرید یا یون های آلومینیوم هستند. همولیز برم جایگزین هیدروژن یک واکنش عمومی است که چندین برمید تولید می کند.
